De geschiedenis van Mode Galerie in de Kapellestraat uit sluis begint in het jaar 1902. Het bedrijf bestaat al meer dan 100 jaar! Hieronder is een stukje geschiedenis opgenomen van Mode Galerie. Opa Matthijs begon aan het begin van de 20ste eeuw in het pand Kapellestraat 30 een schoenmakerij. Het pand was ingedeeld in twee gedeelten. In het ene gedeelte kwam de schoenmakerij met de winkel en in het andere gedeelte woonde de nog in leven zijnde moeder van opa, de weduwe van Julianus Matthijs, Angelina met haar tweede man Jacobus Gevaert. In 1906 vestigden opa en oma Matthijs zich in het ouderlijk huis en nadat moeder overleden wais (1907) wordt het woongedeelte erbij gekocht. Zo kan het jonge paar beschikken over een grote woning, waarin volop plaats is voor de schoenmakerij en de schoenwinkel. Aan het begin van de Eerste Wereldoorlog was het een goede tijd voor Sluis. In de Kaai lagen volop schepen met handelswaar. België was deelgenoot van de oorlog en doordat Nederland neutraal was, kwamen veel zuiderburen hierheen om hun spullen te kopen. De neringdoeners in Sluis deden goede zaken. Toch eiste de oorlog ook in sluis zijn tol. Vlakbij het pand van opa en oma viel een bom in en ook het pand liep behoorlijk wat schade op. Na de oorlog liep het allemaal een stuk minder met de nering en de al snel volgende Tweede Wereldoorlog eiste uiteraard ook het nodige. Tijdens de Eerste Wereledoorlog werden Lidia en Alphonsius als laatste twee kinderen geboren. Lili werkte thuis in de zaak mee en naaide in haar atelier. Opa was schoenmaker en oma deed de zaak en het huishouden met de hulp van een poetsvrouw. Minder aardig was dat de Duitsers alles leeg roofden. De handel was gering. Met een bon kon de klant een paar schoenen afhalen en de handelaar moest er twee voor teruggeven om er weer een niew paar voor te kunnen aanschaffen. De beschietingen van oktober 1944 zorgden ervoor dat het gezinnetje de veilige schuilkelders opzocht. Hun eigen pand had wel een kelder, maar die was niet geschikt om te schuilen. Het noodlot sloeg toe en opa werd geraakt en bezweek onder het puin. De anderen, waaronder oma en Lili, konden bevrijd worden. Uiteindelijk gingen ze op de vlucht naar Knokke. Na de oorlog werd een nieuwe start gemaakt. Wonder boven wonder bleek het voorraadje schoenen in het keldertje nog intact. Lili en oma besloten de draad weer op te pakken. Er werd een nissenhut neergezet, waarin een schoenwinkel kwam en ook een etalage hoorde daarbij. Tussen het einde van de oorlog en eind jaren veertig beleefden ze slechte tijden. De Kapellestraat werd opnieuw opgebouwd en oma en Lili woonden in een van de honderdtwintig noodwoningen aan de Ridderstraat. Op 16 februari werd uiteindelijk de zaak heropend. De uitnodiging vermeldt de volgende tekst: "Na op 11 oktober 1944 door het oorlogsgeweld zeer zwaar te zijn getroffen door het verlies va nmijn man en de verwoesting van mijn zaak ben ik dankbaar U te kunnen mededelen dat ik mijn herbouwde zaak hoop te openen op woensdag 16 februari. Mijn toekomstig adres is als voorheen Kapellestraat 30." De vijftiger jaren brachten weer wat bloei door het groot prijsverschil met de zuiderburen. De handel floreerde. Ook in de zestiger jaren mocht niet gemopperd worden. Aan het eind van 1965 werd oma Matthijs overreden door een vrachtwagen in het 's Heerenboudewijstraatje toen ze terugkwam van een bezoek aan Alma. Haar gezicht was zwaar verwond. Halverwege de jaren zestig begon het plan te rijzen een huis te late nbouwen en de zaak van de hand te doen. Lili wilde de zaak graag in de familie houden en uiteindelijk werd Walter Musson voor de keus gesteld. Hij besloot de kans met beide handen aan te grijpen, ondanks het feit dat hij net de onderwijzersopleiding had afgemaakt. Op 1 januari 1968 begon Walter, nog bijgestaan door tante Lili en later tante Martha, in de lederwarenzaak. Na 68 jaar Matthijs werd het Musson Lederwaren. Nadat oma en tante Lili waren verhuisd werd de woonkamer bij de zaak getrokken. Het was de eerste en zeker niet de laatste verbouwing van Walter. Eind de jaren zestig werd de garage aan de Oude Kerkstraat een boetiek met aparte collecties. Het ondernemerschap van Walter leidde zelfs tot in Valencia in Spanje waar hij zijn tassen inkocht. De Belgen waren er gek op. Het eerste winkelmeisje werd Claudine Marechal uit West-kapelle. Op 3 decemer 1971 treden Walter en Rita in het huwelijk en de boetiek krijgt de naam Vachetta, de Spaanse benaming voor huid en leer. In 1973 moest de tuin er aan geloven en het pand werd fors uitgebreid en werd twee keer zo groot. Kort daarop in 1975 werde de gevel totaal vernieuwd en vervangen door een groot portiek waardoor de zaak een hele andere uitstraling kreeg. Het ondernemerschap van Musson kende geen grenzen. Eind jaren zeventig werd het pand van Schram aangekocht. Toestemming voor verbouw kon niet verkregen worden. Daarop werd besloten het geluk maar in Oostende te beproeven. Het avontuur duurde slechts kort. De kosten waren te hoog en de omzetten te laag. De huur werd opgezegd en het einde van het avontuur kwam in zicht. De tachtiger jaren kenden een devaluatie van de frank met alle gevolgen vandien. Een flinke klap voor Sluis. Maar er werd niet stilgezeten en allerlei plannen werden gesmeed. Daarbij kwam als extra tegenslag nog eens een inbraak in het najaar van 1981. De helft van de zaak was leeggeroofd. Een doffe hoop ellende was het resultaat. Kort daarna kwam er een ommekeer in de collectie. Walter kwam op het idee om de richting van de confectie op te gaan. De interesse voor lederwaren nam wat af en de concurrentie nam toe. Heel voorzichtig werd met truien begonnen en daarna kwamen al spoedig de pantalons. Het sloeg aan en begin jaren negentig kreeg de zaak de volgende renovatie. In 1993 werd het feit herdacht dat Walter vijfentwintig jaar actief was in de zaak. Kort daarna kwam dochter Nathalie in de zaak terecht en ze kreeg al snel de smaak te pakken. Vol liefde voor het vak pakte ze het aan. Nathalie kreeg steeds meer kennis van zaken. De klantenkaart werd ingevoerd, er kwamen nieuwe collecties en een reclamebureau werd ingeschakeld voor een nieuw logo. De zaak kreeg de naam Mode Galerie. Ondertussen vond Walter het tijd worden om zich na 31 jaar terug te trekken. Nathalie kreeg steeds meer armslag en bemoeide zich uitdrukkelijk met de inkoop. In 1999 werd ze medefirmant in de zaak en kreeg een nieuwe uitdaging. Op 1 januari 2005 heeft Nathalie de zaak voor 100% overgenomen. Momenteel beschikt Mode Galerie over kleding van een modern genre en voorziet u als klant graag van deskundig advies.